تبلیغات
بروبچ رادیولوژی 88 اهواز - مطالب فروردین 1389
 
بروبچ رادیولوژی 88 اهواز
آسمانی اند و در خور آسمان
 
 
سه شنبه 31 فروردین 1389 :: نویسنده : محمدحسین جمشیدی

آهای محمد نژاد غلام دزفولی                               ای تویی که تو سوتی دادن فولی

داریوش می گه بیاید یه کاری کنیم                         پست بدیم و پست بگیریم , حال کنیم

چی بهتر از وصف سوتی های تو                           ویژه کنه پستمونو سوتی های ناب تو

یادت می یاد ترم اول با سوتی ظریفی                   زدی تو برچک های اوس لطیفی

گفتی که استاد موهاتون سفیده                            بیا بشین رنگ رخت پریده

یا گفتی پرده بزنیم تو کلاس                                   تا نبینیم خانومای با کلاس

موز  گذاشتی تو دست  اوس منیعات                       تا صفر بشه حساب اون بدی هات

لیوان آب دادی به اوس عزیزی                                اونم می گفت خیلی واسم عزیزی

گفتی که بشکن نزنید که زشته                               ثبت می کنه گناها رو فرشته

گفتی بلند نخند ببند نیشتو                                     الان میام می کنم او سبیل و اون ریشتو

سوسول ترین فرد کلاس ,چه جوری؟                        خوش تیپ و پررو , گوگوری مگوری

یادت میاد گفتی بریم کیان پارس                                به افتخارمون سگا کنن پارس

یادت میاد خنده های مسعود تو fastfood twin              گفتی آخر یه روز باید بره تو زندان اوین

گفتی بی جنبه و مرخرف شدیم                               مضحکه ی هر کس و ناکس شدیم

مزمن رو با ض صابونی نوشتی                                 خوب می دونی بد سوتی ای  نوشتی

سوتی میدی در حد لیگ برتر                                    از همه بچه ها تویی تو سر تر

زنگ فیزیک به خاطر یه دونه پیچ گوشتی                    زدی تو گوشم سیلی چار انگشتی

از سوتی هات هر چی بگم باز کمه                           دوست دارم اندازه ی قابلمه

قابلمه ی کثیف و رنگ پریده                                      که هیچ کسی مثل اونو ندیده

قابلمه ای که وصف اون گفتنیست                            محیط کشت ویروس و باکتریست

 

پ.ن:این بود نتیجه مطالعه بیش از حد اسنل و رابینز          





نوع مطلب : دل نوشته، 
برچسب ها : کلکسیون سوتی،


دوشنبه 30 فروردین 1389 :: نویسنده : پریسا افراسیابی

ماجرا از این جا شروع شد كه نماینده ی اسبق كلاس "دكتر قلابی نژاد" با طرح "ترین" ها قصد افزایش پدیده ی خوشحالیسم در كلاس را داشتند...و بعد از جمع آوری و اعلام آراء و با كمال جوانمردی بنده به مقام شامخ حسودترین فرد كلاس نائل شدم...البته بماند كه در ریز آراء در آیتم های سوسول ترین و پرروترین نیز اسم ما خودنمایی می كرد!...آخر از ما چه حسودیت و پرروییت و سوسولیتی سر زده بودخود نیز بی خبر بودیم...و از طرفی هم بابت گرفتن لقب حسودترین فرد كلاس از خوشحالی مفرط،در پوست خود نمی گنجیدیم(یا به قول بختیاری ها گُنج مین پوستُم نیرفت)و شوكه از اینكه چه زود دست مباركمون برای همكلاسی ها رو شد،مدام بر سر جای خود جیلیز و ویلیز می كردیم!كه روی چه حساب و كتابی ما را بدین نام مفتخر كردند!

به همین خاطر من هم رفتم سراغ چند تا از دوستای قدیمیم كه چم و خم كاراگاه بازی رو بلد بودن تا با كمك هم طی یك عملیات گسترده و انتحاری مچ اونایی كه این نظر رو دادند بگیریم كه برای چنین امر خطیری مراحلی رو طراحی كردیم تا با اجرای آن ها به هدف والای خود(همانا شناسایی آن افراد) برسیم و اسم گروه نوپای خود را سازمان"rayban"نهادیم!

مرحله ی اول:پیدا كردن سرنخ

كه البته به توصیه ی دوستا و رفقا خودمان را الكی الاف این كارا نكردیم

مرحله ی دوم:لیست مظنونین!

كه این مرحله واقعا سخت و جان فرسا بود...چون از دید من همه مظنون بودند حتی اساتید!

مرحله ی سوم:بازجویی

اول از همه خواستم از استاد ك.ل.ا.ن.ت.ر شروع كنم كه به خودم گفتم آخه شوخی شوخی با استاد جماعت هم شوخی!این چه كاریه آخه.نمی خواد بهش گیر بدم.به همین علت و با در نظر گرفتن شواهد مستدل به این نتیجه رسیدم كه استاد محترم بنده یك جنتلمن به تمام معناست و بهش نمی یاد كه بچه ها رو به این كار ترغیب كرده باشه و از طرفی هم، همه مستحضر هستند كه آناتومی بنده در حد تیم ملی ضعیفه و نمره ی بنده پیشه ایشون گیره!(ای شفتالو...ای زرد آلو...ای آلوچه...ای آناناس...نفس من بیدی!)

دومیش هم خانوم بید وندی بود كه منم نامردی نكردم و بی مقدمه رفتم زدم توی صورتش و اونم دو تاش رو توی صورت خودم خوابوند(آآآآآآخ)...همون لحظه بود كه از ته قلبم احساس كردم كه میترا بی گناهه!

سومین مظنون آقای بحری بود كه دم به دقیقه قصد در كنسل كردن كلاس ها و امتحانات داره و اگه اون باشه كه كلا می خواد در دانشگاه رو تخته كنه و......نه خداییش شما بگین یه چنین آدم دلسوزی! می تونه تبهكار باشه؟؟؟

اما چهارمیش آقای كرمی بود...ولی بازم نه...بهشون نمی یومد و كلا همه می دونن كه ایشون قلبشون مثل اتوبان صاف صاف ه و هیچی توی دلشون نیست.نه دهلیزی...نه بطنی!

نفر پنجم مریم فتاحی بود...ایشون از همون اول هم سایه منو با تیر می زد و كلا از روزی كه با من آشنا شده،تیرانداز قابلی شده واسه ی خودش!...با این وجود می دونه كه نمی تونه با من در بیوفته و هر كه با من در افتاد، ورافتاد.

من نمی دونم اسم دكتر قلابی نژاد رو كی گذاشته توی لیست من؟ها؟...من كه بهشون شك نداشتم ولی خب اگه اونه،خدا جون یه آسمون غرمبه!بزن بهش و از مقطع ساجیتال به چند قسمت مساوی تقسیمش كن!!!(حالا چند بار بگین من كاكتوسم...كاكتوس منم تا تبرئه بشین)

خانوم جلیلی و ملك محمودی هم كه از اول اشتباهی اومده بودن توی لیست و بچه های خوبین! و از همین جا قول می دن برای من آلوچه و لواشك بخرن...حالا می خرین یا پروندتون رو به جریان بندازم.هان؟

آقای عسكری؟؟؟...نه اصلا بهشون نمی یاد...نه اینكه نیاد ها...نهههههه...می یاد...ولی خب مدیری گفتن چیزی گفتن...با یه كلیك حذف ایشون بنده از عرصه ی وبلاگ نویسی نیست و نابود می شم و نمی شه در افتاد.

آقای جمشیدی و آقای حیدری هم كه دست و سرشون لای كتاب اسنل و رابینز گیر كرده و اصلا فرصت سر خاروندن ندارند چه برسه به نظر دادن!

 

مرحله ی آخر:افشای حقیقت!

طی عملیات گسترده نیروهای گمنام و جان بر كف سازمان rayban بر ما محقق گردید كه عوامل خارجی استكبار قصد زیر سئوال بردن شخصیت والای اینجانب اونم در ملاء عام را داشته كه با پیگیری های جانفشانه و شهادت طلبانه ی نیروهای این سازمان این دسیسه نیز خنثی گردید.

 

نكته اخلاقی:

*ما در هر حالتی با اسكتبار جهانی مخالفیم...

*دكتر قلابی نژاد از عوامل و دست نشونده های استكبار جهانیه!

 

پ ن:خدا شاهده كه من قصد بی حرمتی به هیچ شخصیتی رو ندارم و این مطلب محض مزاح بود و بس و از همینجا از تمام كسانی كه اسمشون رو بی اجازه اوردم ،درخواست عفو و بخشش می كنم!





نوع مطلب : خاطرات، 
برچسب ها :


یکشنبه 29 فروردین 1389 :: نویسنده : میترا برگ بیدوندی

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد،

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت،

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد ،

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش،

و او یک ریز و پی در پی دم گرم خویش را در گلویم سخت بفشارد،

و سراب خفتگان خفته را آشفته تر سازد،

بدین سان بشکند دایم سکوت مرگبارم را.......

                                                                                          

                                                                                          (دکتر شریعتی)





نوع مطلب : دل نوشته، 
برچسب ها :


جمعه 27 فروردین 1389 :: نویسنده : پریسا افراسیابی

باران باش و ببار

         مپرس پیاله های خالی از آن كیست

گفتم با شعر شروع كنم تا كسایی كه نمی شناسنم بدونن با كی طرفن!...البته

 اونایی هم كه می شناسن هنوز نمی دونن با كی طرفن!:دی(عجب شروع جنجال

برانگیزی)توی همه ی كتابا نوشتن كه مدرنیسم ایجاد فاصله ی انسانی می كنه...

ولی نه!..كور نوشتن و ما با چشم باز خوندیم كه وبلاگ این ابزار دنیای مدرن و مجازی

 ما رو به هم نزدیكتر می كنه...مثل 26تا همكلاسی...مثل 26تا رفیق...و مثل یك

خانواده ی26 نفری!خوشحالم كه افتخار اینو داشتم كه این وبلاگ گروهی رو به عنوان

 اولین نفر مفتخر كنم!!!...

البته لازم به ذكره بگم كه هدف از ایجاد این وبلاگ كلاسی، ارائه ی مطالب مرتبط به

رشته ی تحصیلی و ایجاد علاقه در بین سایرین و برقراری صلح و آرامش و جلوگیری از

 شكاف بیشتر بین افراد كلاس و صف آرایی همكلاسی ها در مقابل هم می باشد...

همانطور كه در قرآن آمده:

فاتقوا الله و اصلحوا ذات بینكم و اطیعو الله و رسوله ان كنتم مومنین(انفال 1)

از مخالفت فرمان خدا بپرهیزید و خصومت هایی را كه میان شما است به آشتی

 بدل كنید و خدا و پیامبرش را اطاعت نمایید اگر ایمان دارید.

در ادامه ی مطلب هم یك سری نكات و قوانین رو نوشتم كه خواندن اونا خالی از لطف

 نیست.امیدوارم كاربران جدید هر چه زودتر با این محیط جدید آداپته شوند و واین وبلاگ

 را با گل های وجودشان و كاكتوس وجود من گلباران كنند(كاكتوسم یه نوع گله دیگه!)

بیایید به هم قول بدیم اگه نتونستیم بسازیم حداقل ویران نكنیم...

 





نوع مطلب :
برچسب ها : سین اول سلام!،




درباره وبلاگ


قصه ی این بلاگ از آن جا آغاز گشت كه در بلاد ما قومی بودند منتسب به رادیولوچیستان!نونهالان این قوم یك و نیم ترم از عمر خود را با هم تلف كردندی و مدام توی سر و كله ی هم كوفتندی.در میان این برنایان ،نونهالی بود كه مغز خود را به كار انداختندی و ساعت ها وب گردی و سرچ كردندی و پول تیلیفون خود را به ثریا رسانندی.زین پس ایشان در فكر افتادندی به ساخت منزلگهی بس نكو!منتسب به ایكس ری گروه!و آن را سر و سامانی دهندی...باشد كه از قِبل آن یك دگر و رشته ی مورد تحصیلشان را بیشتر شناختندی .وتو ایزد دانا و توانا را چگونه دیدی شاید از قِبل این وبلاگ با یكدگر خوبتر شدندی و به شهرت رسیدی و چیزی شدندی!!

مدیر وبلاگ : داریوش عسکری
صفحات جانبی
نظرسنجی
اگه بخوایین به کلاسمون از 100 یک نمره ای بدین اون نمره چنده؟












جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
فال حافظ