باران باش و ببار

         مپرس پیاله های خالی از آن كیست

گفتم با شعر شروع كنم تا كسایی كه نمی شناسنم بدونن با كی طرفن!...البته

 اونایی هم كه می شناسن هنوز نمی دونن با كی طرفن!:دی(عجب شروع جنجال

برانگیزی)توی همه ی كتابا نوشتن كه مدرنیسم ایجاد فاصله ی انسانی می كنه...

ولی نه!..كور نوشتن و ما با چشم باز خوندیم كه وبلاگ این ابزار دنیای مدرن و مجازی

 ما رو به هم نزدیكتر می كنه...مثل 26تا همكلاسی...مثل 26تا رفیق...و مثل یك

خانواده ی26 نفری!خوشحالم كه افتخار اینو داشتم كه این وبلاگ گروهی رو به عنوان

 اولین نفر مفتخر كنم!!!...

البته لازم به ذكره بگم كه هدف از ایجاد این وبلاگ كلاسی، ارائه ی مطالب مرتبط به

رشته ی تحصیلی و ایجاد علاقه در بین سایرین و برقراری صلح و آرامش و جلوگیری از

 شكاف بیشتر بین افراد كلاس و صف آرایی همكلاسی ها در مقابل هم می باشد...

همانطور كه در قرآن آمده:

فاتقوا الله و اصلحوا ذات بینكم و اطیعو الله و رسوله ان كنتم مومنین(انفال 1)

از مخالفت فرمان خدا بپرهیزید و خصومت هایی را كه میان شما است به آشتی

 بدل كنید و خدا و پیامبرش را اطاعت نمایید اگر ایمان دارید.

در ادامه ی مطلب هم یك سری نكات و قوانین رو نوشتم كه خواندن اونا خالی از لطف

 نیست.امیدوارم كاربران جدید هر چه زودتر با این محیط جدید آداپته شوند و واین وبلاگ

 را با گل های وجودشان و كاكتوس وجود من گلباران كنند(كاكتوسم یه نوع گله دیگه!)

بیایید به هم قول بدیم اگه نتونستیم بسازیم حداقل ویران نكنیم...